روحم مانند دوستی می ماند که درروزهای سخت به من آرامش می بخشد وهنگامی که زندگیم سرشارازدرد ورنج می شوددلداری ام می دهد.آری، هرکه باروح خود دوست نباشددشمن مردم است و مرگ درنومیدی درانتظارکسی است که با خوددرجنگ باشد چون زندگی از درون آدمی می جوشد ونه ازبیرون ....
دوستان خوبم ؛ آمده ام حرفی بزنم وحرفم راخواهم زد، حتی اگر مرگ هم ازگفتن بازم دارد، وبدانید اگرامروزنگویم فرداها آن رابیان خواهند کرد ، چون فردا هیچ رازی رادر دفترآفرینش نگفته نخواهد گذاشت ، آمده ام وآماده ام تادرشکوه عشق ونورزیبائی زندگی کنم .....
می آموزم و آموختم که چگونه زندگی می کنم وکس را یارای آن نیست تا اززندگی ام جدایم کند بغیر او .......
اگرنابینایم کنند به ترانه عشق وآهنگ زیبائی وشادمانی گوش دل خواهم سپرد.اگرناشنوایم کنند شادمانی رادرلطافت نسیمی خواهم جست که خود رایحه زیبائی است ونفس پاک عاشقان . واگرهوا را هم ازمن دریغ کنندباروح خودزندگی خواهم کرد، چون روح من فرزند عشق وزیبائی است ...
به خاطر شما آمده ام ومی خواهم درمیان شما باشم . آنچه امروز من به تنهائی انجام می دهم فردادرمیان خیل مردمان بازگو خواهد شد. وآنچه که اکنون به تنهائی می گویم فردامردمان بسیاری خواهند گفت .......
ای دانای بزرگ! ، که در وجودمن جای داری وازهمه پنهانی ، ندایم رامی شنوی ، چون که در درون منی ، مرا می بینی ، چون که بر همه چیز بینائی ، دانه ای از خرد خودرا در روح من بکار تا نهالی شود درباغی که از آن توست و میوه اش میوهء توست ...... (آمین)
